تبلیغات
معماری ایده آل - طراحی استخر و سونا و جکوزی (قسمت دوم)

جستجو گر سایت معماری

 

طراحی استخر و سونا و جکوزی (قسمت دوم)

یکشنبه 13 بهمن 1387   01:13 ب.ظ


نوع مطلب : پروژه و مقالات معماری ،

روش های ضد عفونی کردن آب استخر و تصفیه مکانیکی آن

  انواع روشها جهت ضد عفونی کردن آب استخر

         با گندزدایی و زلال سازی دائمی ، آب استخر را در سطح بهداشتی قابل قبولی نگه می دارند. فرآورده ای كه به گونه ای متداول برای گندزدایی به كار می رود كلرین (cl2 ) است .كارآیی گاز كلرین برای كلر زنی، به علت اثرات ذرات این فرآورده است كه پس از افزودن مقدار معینی

روش های ضد عفونی کردن آب استخر و تصفیه مکانیکی آن

  انواع روشها جهت ضد عفونی کردن آب استخر

         با گندزدایی و زلال سازی دائمی ، آب استخر را در سطح بهداشتی قابل قبولی نگه می دارند. فرآورده ای كه به گونه ای متداول برای گندزدایی به كار می رود كلرین (cl2 ) است .كارآیی گاز كلرین برای كلر زنی، به علت اثرات ذرات این فرآورده است كه پس از افزودن مقدار معینی از آن به آب، میكرو ارگانیسم های مضر را نابود می سازد. ولی به دلیل این كه فرآورده مزبور از یك سو دارای خطراتی برای چشم ها و دستگاه تنفسی می‌باشد، و از سوی دیگر با اجزاء سازهای و دیگر تجهیزات تركیب شده و به آن صدمه و آسیب می رساند و همچنین دارای بو و مزه نامطلوبی است، استفاده از آن باید با كمال دقت صورت گیرد.

   برخی از معیارهای تعیین شده از سوی فدراسیون بین المللی شنای آماتور (FINA ) برای آب استخر به شرح زیر می باشد:

           ـ تری هالو متان : حداكثر 20 mg/l 

           ـ پرمنگنات پتاسیم : حداكثر 10 mg/l

           ـ شفافیت : دید قائم در تمام عمق برای كل استخر

           ـ PH : 2/7 تا 6/7

           ـ كلیرین تركیبی : حداكثر 4/0 میلیگرم در لیتر

           ـ كلرین آزاد : 3/0 تا 6/0 میلیگرم در لیتر

 

۱- کلر زنی

         همان گونه ای كه در بالا ذكر شد ، استفاده از كلر و مشتقات آن بیش از سایر مواد مشابه در روند گندزدایی آب استخرها مورد استفاده قرار می گیرد. این مواد عبارت است از گاز كلرین، هیپوكلریت سدیم، هیپوكلریت كلسیم یا قرص های تری كلروسیانوریك سدیم. مقدار كلرین توصیه شده برابر 28 كیلوگرم در هفته است اما این مقدار می تواند بر حسب شمار شناگران و هزینه پیش بینی شده تغییر نماید. مقدار ذكر شده برای استخرهای سرپوشیده است، برای استخرهای روباز، به علت متلاشی شدن كلرین به وسیله نور آفتاب، 5 تا 10 بار بیشتر كلرین لازم است. اما اگر كلر و ایزو سیانورات به كار برده شود، اثر نور خورشید بر آن كمتر است و مقدار كلرین به كار برده شده كمتر خواهد بود.

ثابت شده است كه كلر مطلوبترین ماده ضدعفونی كننده آب استخر است. این ماده كیفیتی دارد كه برای ضد عفونی ایده آل است. كلر به باكتریهای موجود در آب استخر حمله نموده آنها را نابود می كند و قادر است باقیمانده معلق لازم جهت مقابله با آلودگیهای فردی شناگران را داخل استخر ایجاد نماید.(میزان این باقیمانده باید بین 3/0 تا ppm 5/0 بوده و از این حدود تجاوز نكند. افزایش بیش از حد باقیمانده معلق كلر موجب افزونی خاصیت اسیدی آب گردیده، PH آن را پایین می آورد و باعث تحریك اعضاء مخاطی بدن می شود، مگر این كه PH آب كنترل گردد.)

مقدار كلر مورد نیاز برای ابقاء باقیمانده معلق مطلوب در داخل استخر، بستگی به مقدار كلر لازم برای ضد عفونی كردن آب جبرانی و آب و موقعیت استخر دارد(استخر سرپوشیده یا روباز).

در زمان پیك بار استحمامی در استخر، مقدار مصرف كلر بیش از بار استحمامی متوسط است. چرا كه، میزان باكتریها و مواد ارگانیك ورودی به آب، بیشتر است. چنانچه استخر در فضای باز باشد، تجربه نشان داده است كه تابش نیرومند انوار خورشید موجب هدر رفتن سریع كلر باقیمانده شده و استفاده از یك دستگاه كلرزنی با ظرفبت بزرگتر را ایجاب می نماید. دستگاه های كلرزنی عموماً باید در استخرهای سرپوشیده برای دراژ حداكثر ppm 2 و در استخرهای روباز برای دزاژ حداكثرppm 4 ظرفیت داشته باشند. كلرزنی معمولاً با استفاده از كلرین های گازی یا هیپوكلریت ها صورت می گیرد. گرچه استعمال مستقیم گاز یا هیپوكلریت، ضد عفونی مورد لزوم را انجام می دهد، اما روش مرجع این است كه ابتدا كلر را در مقداری آب حل نموده وسپس محلول غلیظ را به جریان اب استخر، از طربق ورودیها فراهم می آورد. لوله ای كه برای انتقال محلول كلر مورد استفاده قرار می گیرد می تواندیك شلنگ لاستیكی كه بخوبی تقویت شده و یا لوله ای از جنس پلی وینیل كلراید باشد. به لحاظ اینكه كلر بعنوان یك ماده ضدعفونی كننده امتحان خود را پس داده و مورد قبول قرار گرفته است، كارخانجات سازنده روشهای اتوماتیكی را برای وارد كردن دزاژ مورد نیازجهت ابقائ میزان دقیق باقیمانده كلر در آب استخر، ابداع كرده اند.

 

2- هیپوكلریت زنها

    دستگاههای هیپوكلریت زنی عموماً یك نوع پمپ دیاگفرامی یا پیستونی كوچك می باشند كه به راحتی نگهداری وبه سادگی تنظیم می شوند. مقدار محلول را می توان باجابجایی دیاگفرام یا پیستون تنظیم نموده و و بدین ترتیب دزاژ دقیقی را به داخل آب استخر تزریق كرد. محلول هیپوكلریت را می توان در استخرهایی كه روزانه به یك پاوند كلر نیاز دارند، به گونه ای اقتصادی مورد استفاده قرار داد. گرچه از دستگاههای هیپوكلریت زنی برای ظرفیت های بیشتر نیز می توان استفاده كرد، اما معمولاً توصیه می گرددكه ظرفیتهای زیاد از گاز كلرزنها استفاده نمود. بیشتر محلولهای مورد استفاده در چنین تأسیساتی تقریباً 1% هستند، بنابراین برای حصول دزاژ بهتر می توان به راحتی درصد مذكور را افزایش داد. این دستگاهها را می توان در هر جایی نصب كرده وبه سایر تجهیزات مرتبط نمود، اما در مورد فاصله افقی بین آنها باید دقت نمود چرا كه هر چه این فاصله بیشتر باشد افت فشار افزونتر خواهد شد.

 

۳- كلر مایع

  چنانچه گاز كلر در داخل سیلندرهای آهنی سنگین تحت فشار قرار گیرد تبدیل به مایع می شود. معلوم شده است كه برای استخرهایی كه به بیش از یك پاوند در روز كلر نیاز دارند، این سیلندرها اقتصادی ترین شیوه تهیه كلر می باشند. اما با وجودی كه خود سیلندرها هیچ خطری ندارند، نمی توان از خطرات كلر در حالت گازی چشم پوشید.

مطابق قوانین، لازم است در جایی كه قرار است از سیلندرهای كلر استفاده شود، یك اتاق مجزای كاملاً گازبندی شده برای تجهیزات كلرزنی پیش بینی شود. این اتاق باید به نحو مناسبی تحویه شود تا گاز كلر نشت كرده در اثر شكستن سیلندر و یا انفجار، به خارج دفع گردد. همچنین باید در جایی بیرون از اتاق، ماسكهای گاز در دسترس باشند. علاوه بر این جهت كاستن از خطرات احتمالی، باید در اتاق از كلیدهای برق و لامپهای ضدانفجار استفاده نمود. به لحاظ بالا بودن قابلیت انحلال كلر در آب، اغلب توصیه می شود كه بر فراز سیلندرها یك آبپاش اضطراری نصب گردد. این آبپاش باید دارای شیری در بیرون اتاق مذكور باشد تا در زمان نشت گاز كلر بتوان با بارش آب، گاز را جذب و به سیستم فاضلاب دفع نمود.

 

4- كلر ـ آمونیاك

     به لحاظ شرایط متغیر عملیاتی، ممكن است استفاده تنها از كلر برای ابقاء میزان مطلوب باقیمانده در داخل آب استخر، كافی نباشد. به عنوان مثال، یك نوسان سریع در بار ایتحمامی استخر نگهداری یك میزان مطلوب باقیمانده كلر در داخل آب را دشوار می سازد. از موجب طرفی چنانچه باقیمانده كلر تحت از میزان ppm 6/0 تجاوز نماید تحریك چشم می شود ممكن است كه همان ppm 6/0 نیز با هجوم ناگهانی شناگران به داخل آب، سریعاً زایل شود. جهت تثبیت میزان باقیمانده كلر تحت بار استحمامی متغیر، افزودن محلول آمونیاك به آب قبل از اضافه نمودن كلر، ممكن است نتیجه مطلوبی داشته باشد. از تركیب یون كلرـ آمونیاك، یون كلرامین تشكیل می شود كه یك ضدعفونی كننده مؤثر بوده و از پایداری بیشتری برخوردار است. آمونیاك زنی و آزمایش مربوطه به همان شیوه كلرزنی صورت می گیرد، اما در آزمایش میزان باقی مانده مطلوب، باید دقت نمود. آمونیاك زیاده از حد، می تواند در اثر كنشهای بیولوژیك، با اكسیژن تركیب شده و به نیترات تبدیل شود كه به طور جدی صحت آزمایش اورتوتولیدین را تحت تأثیر قرار می دهد. كلر و كلرامین همچنین موجب فساد و تجزیه جلبكها می شوند و از این رو شمار دفعات تمیز كردن ضروری كف استخر از جلبكها را كاهش می دهند. حال بیایید به عنوان مثال، مقدار كلر مورد نیاز استخری با گنجایش 120375 گالن و سه بار گردش كامل آب در شبانه روز را تعیین نماییم. وزن كل آب در گردش در طول یك روز برابر خواهد شد با :

چنانچه به 3/0 تا ppm 5/0 كلر باقیمانده در آب نیاز داشته باشیم(از 4/0 استفاده می كنیم):

 

آزمایشات:

آب استخر باید جهت تعیین میزان كلر باقیمانده، از طریق آزمایش اورتوتولیدین و به منظور بررسی تغییرات مقدار كلر باقیمانده توسط یك دستگاه سنجش كه مقدار استاندارد كلر باقی مانده را با استاندارد مقایسه می كند، مرتباً تحت آزمایش قرار گیرد(شكل (2-1) را ملاحظه كنید). آزمایشی كه برای تعیین میزان كلر، كلرامین و باریم باقیمانده در آب صورت می گیرد یك آزمایش كلرومتریك استاندارد با استفاده از اورتوولین است. برای نیتراتها و همچنین عناصر تركیبی كه ممكن است در آب استخر موجود باشند نیز باید حدود مجازی را منظور نمود.

شكل2-1- وسایل تعیین كلر باقی مانده

 

5- بروم  

      این ماده به عنوان ضد عفونی كننده با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته و دارای همان كیفیت كلر است، اما به ازاء

یك باقی مانده معین، مقدار وزنی مورد مصرف آن حدوداً دو برابر كلر در شرایط مشابه است. بروم، حتی به صورت مایع، از خاصیت خورندگی بالایی برخوردار بوده و گازهای سنگینی آزاد می كند كه كنترل آن ا دشوار می سازد. برم زنی از طریق تزریق محلول به خط گردش آب استخر و به صورت جوشان در آب استخر، انجام می گیرد. با توجه به این واقعیت كه در بسیاری از استخرها از بروم استفاده نمی شود، كارخانجات سازنده هیچ نوع دستگاه برم زنی اتوماتیك را نمی سازند. این امر ایجاب می كند كه جهت تهیه محلول بروم برای تزریق به خط گردش آب، از وسایل موقتی استفاده شود.

 

۶- اوزن

      اوزن گران ترین ماده برای گند زدایی استخر اوزن است . اگر سیستم گندزدایی را به یك دستگاه رطوبت زدایی مجهز نموده و هوا را دوباره به جریان بیاندازیم ، هزینه زیاد اولیه را به سرعت می توان بازیابی نمود. با وجودی كه اوزن ماده مسموم كننده ای قویتر از كلر است ، به نظر می رسد كه اشكالات دستگاه تنفسی و سوزش چشم ناشی از به كار گیری كلر ، در مورد اوزن كمتر باشد . شاید به این دلیل است كه به علت  خطرناك تر بودن آن ،احتیاط های بیشتری در گزینه و نصب دستگاه ها به عمل آمده است شكل شماره (2-2)

 استفاده از برومین[5] و بیوسید[6] نیز برای گندزدایی متداول است. در این روش برای نگهداشتن PH سیستم ( كه در اثر بكارگیری كلرین افزایش می یابد) بین 2/7 و8 ، از كربنات كلسیم استفاده می شود.(شکل شماره (2-3) اوزن برای این كه مؤثر باشد باید به نحو صحیحی مورد استفاده قرار گیرد و جهت حصول یك تصفیه كامل آب، باید به مقدار كافی مصرف شود. یك مولكول اوزن به جای دو اتم، از سه اتم اكسیژن تشكیل شده كه این سبب ناپایداری شدید آن می باشد. این مولكول از طریق اكسید كردن باكتریها به سمت ثبات میل می كند. اگر اكسیژن در داخل یك ظرف مخصوص مولد حرارت و در معرض هوای آزاد تحت شارژ الكتریكی قرار گیرد، ازن ناپایدار حاصل می شود. هوای آزاد ابتدا باید از بخار آب عاری گردد. چرا كه بخار آب با نیتروژن ضمن شارژ الكتریكی واكنش شیمیایی صورت داده و تولید اسید می نماید. پس از تهیه اوزن، آن را بصورت محلول در آورده و به داخل آب استخر تزریق می كنند. ازن به دلیل ناپایداری زیاد، یك میكروب كش بسیار مؤثر بوده و نگهداری یك باقیمانده ثابت از آن در داخل آب استخر، به هر شكل غیر ممكن است. ازن هیچ بوی بدی نداشته و تحریك كنندگی آن نیز حداقل است.

 

شكل 2-2 : گردش كار گند زدایی آب استخر با اوزن

 

شکل 2-3-  گردش کار تصفیه آب استخر

۷- پرتو ماوراء بنفش

استفاده از پرتو ماوراء بنفش به عنوان ضدعفونی كننده، مستلزم ساخت یك اتاقك مخصوص است كه آب تصفیه شده از آنجا به داخل استخر وارد شود. این اتاقك در مسیر لامپهای ماوراء بنفش كه پرتوهای مورد نیاز برای ضد عفونی را ساطع می كنند، قرار دارد. خواص ضد عفونی كننده این پرتو در آب باقی نمی ماند و از این رو تأثیر آن محدود به اتاقك مذكور است. چنانچه آب گل آلود باشد، از شدت تأثیر پرتو ماوراء بنفش كاسته شده و لذا خاصیت ضد عفونی كنندگی آن كاهش می یابد. لامپهای ماوراء بنفش كاسته شده و لذا خاصیت ضد عفونی كنندگی آن كاهش می یابد. لامپهای ماوراء بنفش گران بوده و به مراقبت زیادی نیاز دارند بدون این كه نسبت به كار و هزینه صرف شده، باقیمانده ای در آب بر جای گذلرند.

 



3- Disingection

4- Filtraion

5- Chlorine

6 - Chlorination

7- Bromine

8- Biocide


نوشته شده توسط : علی صنعتی