تبلیغات
معماری ایده آل - فریدونكنار،بابلسر،آمل

جستجو گر سایت معماری

 

با سلام

اطلاعات مختصری از دانشگاه پردیسان :

نام موسسه : موسسه آموزش عالی پردیسان

آدرس: استان مازندران-شهرستان فریدونكنار - خیابان جهاد

تصویر نقشه شهرستان فریدونكنار

http://www.heip.ac.ir/map/map1.jpg

این موسسه داای رشته های متعددی از جمله :كاردانی - كارشناسی معماری @ مهندسی تكنولوژی معماری @ كاردانی - كارشناسی عمران @ كاردانی-كارشناسی كامپیوتر @ می باشد

با توجه به اینكه این موسسه تازه تاسیس می باشد ولی در مابین سالهای تاسیسی توانسته خود را به  سطح علمی نسبتا بالایی برساند . در این دانشگاه از اساتید بسیار مجرب استفاده كرده كه این كمك بسیار خوبی می تواند به دانشجویان باشد .

دارای خوابگاه پسرانه و دخترانه بوده كه 2 خوابگاه بابلسر واقع هستند + (سرویس ایاب و ذهاب)

اطلاعات بیشتر بعدا در اختیارتون میزارم.

 

 

موقعیت اقلیمی و جغرافیایی شهرستان فریدونكنار:::

شهرستان فریدونکنار یکی از شهرستانهای ساحلی استان مازندران است که بین بابلسر و محمودآباد قرار گرفته و از طرف جنوب ، به شهرستان آمل متصل است.

این شهرستان یکی از شهرهای مهم استان مازندران است که اولین بندر خصوصی کشور در آن ایجاد شد و 22 بهمن 1386، افتتاح شد. این شهرستان ، تنها مامن و میزبان درناهای سفید سیبری، از گونه های نادر این پرده در ایران میباشد.

برای اولین بار در خاورمیانه مرکز پرنده شناسی در تالاب بین المللی فریدونکنار احداث شد.

25روستای شهرستان فریدونکنار عبارتند از :

ازباران ، شیر محله ، مهلبان ، بزرگ بیشه محله ، نوایی محله ، بنه کنار ، کوچک بیشه محله ، بی نمد ، زاهد کلا، منقارپی ، جزین ، کلاگر سرا، فرزاد شهر ، اسبوکلا، حسین آباد ، اوکسر کریم کلا ، طوله سرا ، سوته ، فرم ، حیدرکلا، دریاکنار ، خزرشهر، اسلام آباد، ملاکلا، دریاسر.

کارگر محله، بخش مرکزی این شهرستان است.

شهرک دریاکنار و شهرک خزرشهر شمالی و خزرشهر جنوبی و شهرک فرزادشهر از شهرکهای بزرگ ، قدیمی ، زیبا و همچنین، توریستی شهرستان فریدونکنار محسوب می شوند.

فریدونکنار، در زمستان سال 1386 از سوی استاندار مازندران ، رسماً در اخبار استانی و ابلاغیه ی وزارت کشور، از بخش فریدونکنار به شهرستان فریدونکنار ارتقا یافت

جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان فریدون کنار در سال ۱۳۸۵ برابر با 56129 نفر بوده است

 

 

 

 

موقعیت اقلیمی و جغرافیایی شهرستان بابلسر

 


    بابلسر‌‍‍‌‍‍



    بابلسر شهری است در استان مازندران.

    بابلسر با مساحت ۱۳۵۰ هکتار در مصب رودخانه بابلرود و در کرانه جنوبی دریای خزر و در ۵۲ درجه و ۳۹ دقیقه و ۳۰ ثانیه طول جغرافیایی و ۳۶ درجه و ۴۳ دقیقه عرض جغرافیایی قرار دارد

    ناهمواریهای بابلسر

    از نظر توپو گرافی بابلسر تماما در بخش جلگه ای و در موقعیت ساحلی قرار دارد و به لحاظ ناهمواری عوارض برجسته توپو گرافیک در آن مشاهده نمی شود. تقریباً مسطح بوده و با شیب ملایمی از طرف رشته کوههای البرز به سوی دریای مازندران امتداد دارد. ارتفاع شهر هفت‌‌‌ متر بالاتر از سطح دریای مازندران و 21 متر پایین تر از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. سطح شهرستان بابلسر را دشت فرا گرفته است و بجز ناحیه ساحلی و اراضی مجاور رودخانه بابلرود سایر اراضی شهرستان دارای شیب 1 تا 3 درصد است

    نام

    نام قدیم آن مشهدسر بوده‌است.به قولی این نام از آن رو بر این شهر نهاده شده بود که مردم ناحیه غرب مازندران کنونی برای سفر به مشهد مقدس از این شهر سوار بر کشتی شده و به شرق دریای خزر می‌رفتند و از آنجا مسیر خود را از راه خشکی به مشهد مقدس ادامه می‌دادند. قول دیگر آن است که ازآنجا که مدفن سر مبارک امامزاده ابراهیم در این شهر می‌باشد این نام بر آن نهاده شده‌است. یعنی محل شهادت سر.بدن ایشان در آمل مدفون است.

    دانشگاهها

    ·                     سازمان مرکزی دانشگاه مازندران به همراه دانشکده‌های علوم انسانی و اجتماعی وهنرومعماری و علوم پایه در این شهر قرار دارد.

    گردشگری

    ·                     ساختمان سازمان مرکزی دانشگاه مازندران یکی از قدیمی‌ترین (و تا چند سال گذشته بلندترین) ساختمانهای این شهر است که در زمان‌های گذشته به‌عنوان استراحتگاه تابستانی شاهان مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است.

    ·                     رودخانه بابلرود از میان شهر بابلسر می‌گذرد. وجود این رودخانه یکی از دلایل جذابیت این شهر در بین شهرهای مازندران برای گردشگران و حتی خود مازندرانی‌ها است. چرا که هیچکدام از رودهای جاری در استان مازندران امکانات رفاهی مشابه بابلرود در بابلسر (مانند قایق‌های تفریحی و...) ندارند.

    این رود یکی از رودخانه‌های مهم کشور است که از ارتفاعات البرز در جنوب شهر بابل سر چشمه گرفته و در شهرستان بابلسر به دریا می‌ریزد و شهر بابلسر را به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می‌کند.

    آرامش رود در محل اتصال به دریا آرامشی را به آب بخشیده و همگام با جزر و مد دریا آب آن را نیز دارای سطح ارتفاع متغیر می‌باشد. دو پل زیبای تاریخی نیز دو طرف شهر را به هم متصل می‌کند. در حال حاضر پارک‌های اطراف رود و اسکله‌های قایق‌های مختلف در دو طرف آن در روزهای تعطیل سال میلیونها گردشگر را به خود جذب می‌نماید رودخانه بابلرود در بابلسر به خاطر شرائط ویژه طبیعی و مجاورت با تفریحگاهها، اقامتگاهها و اماکن پذیرائی بسیار مناسب برای برنامه ریزی برای ساخت اسکله‌های تفرحی برای قایقهای تندرو و مساعد است. کرانه‌های زیبای بابلرود در بابلسر با درختان سر به فلک کشیده جلوه بی نظیری را در تمام طول سال به نمایش گذارد. علاوه بر استفاده تفریگاهی این رود برای ورزشهای آبی نظیر اسکی روی آب و قایقرانی در کلاسهای مختلف نیز مناسب می‌باشد.

    یکی از مکان‌های مهم گردشگری در بابلسر،اسکله ساحلی آن است. که هر ساله تعداد زیادی از مسافران را به خاطر زیبایی بی نظیرش؛ آنها را به طرف خود جذب می‌کند.البته این اسکله جنبه تجاری ندارد و بیشتر به عنوان یکی از مکان‌های گردشگری مورد استقبال قرار می‌گیرد. همچنین در مقابل این اسکله،از سنگهایی به عنوان موج شکن بهره گرفته شده‌است که در نوع خود بسیار زیبا می‌باشد. یکی از دلایل بهره گیری از این موج شکن‌ها، جلوگیری از نفوذ آب در قسمتی از منطقه و پارک نزدیک آن می‌باشد. از نکات قابل توجه در شهر بابلسر، پل اصلی آن مشهور به پل فلزی است. این پل که از دور دست جلوه زیبایی به شهر بخشیده‌است، یکی از اتصالات مهم بین مشرق ومغرب بابلسر است. این پل در سال ۱۳۱۳ با کسب اجاره از آقای سید مصطفی صالحی،و به دست آلمانها به احداث رسیده‌است.


    از دیگر عواملی كه باعث جذب توریست در این شهر شده است ، برپایی جشنواره ی مجسمه های شنی در این شهر است. جشنواره ی مجسمه های شنی اولین بار در مرداد ماه 1384 در كشور و در بابلسر برگزار شد كه گردشگران زیادی حتی از خارج كشور برای دیدن این نمایشگاه به عنوان توریست ، وارد شهر شدند. از آن پس همه ساله و در فصل تابستان ، این نمایشگاه در بابلسر برگزار می شود و هنرمندان در آن ، آثار خود را به نمایش می گذارند.

     فهرست آثار تاریخی شهرستان بابلسر

    ردیف نام اثر قدمت موقعیت ۱ بقعه امامزاده ابراهیم ۸۴۱ هـ . ق انتهای خیابان امامزاده ۲ بقعه بی بی رقیه(بی بی سر روضه) ۸۹۳ هـ . ق جنوب شرقی امامزاده ابراهیم ۳ ساختمان فرماندهی نیروی انتظامی(شهربانی قدیم) ۱۳۱۰هـ . ش میدان بسیج ۴ ساختمان شبکه بهداشت و درمان و آموزش پزشکی(بهداری) ۱۳۱۱هـ . ش میدان بسیج ۵ مجموعه بناهای میدان گل با معماری یکرنگ یکدست مشابه ۱۳۱۰هـ . ش میدان گل ۶ میدان‌های گل و بسیج دوره رضاخان خیابان امام ۷ سازمان مرکزی دانشگاه مازندران ۱۳۱۸هـ . ش نبش‌تقاطع‌خیابان و خیابان‌طالقانی ۸ پل معلق اول بابلرود ۱۳۱۳هـ . ش تقاطع بابلرود و خیابان‌پاسداران ۹ پل پیاده رو ۱۳۲۸هـ . ش واقع بر روی بابلرود ۱۰ شهرداری بابلسر ۱۳۰۴هـ . ش خیابان طالقانی ۱۱ بنای گمرک بابلسر قدمت ۷۰ساله خیابان طالقانی ۱۲ انبارهای داخل حیاط گمرک قدمت ۱۵۰ ساله خیابان طالقانی ۱۳ سر در ورودی چوبی باقیمانده از مهمانخانه پانسیون پانیاس قدمت ۱۵۰ ساله خیابان طالقانی تفریحگاه بابلرود مقابل پارک ۱۴ بنای رستوران فانوس بار ۱۳۲۹هـ . ش میدان شیلات ۱۵ هتل- کازینوی قدیم بیمارستان شهیدرجایی، درحال‌حاضردراختیار شهرداری ۱۳۲۹هـ . ش انتهای خیابان شریعتی- میدان شیلات ۱۶ اداره آب‌وهواشناسی (بهره‌برداری تحت‌همین نام ۱۳۲۸هـ .ش‌تاکنون)‌ ۱۳۱۳هـ . ش خیابان‌پاسداران- همجوار بابلرود و پل معلق ۱۷ ساختمانهای اداره جهاد کشاورزی (کارخانه پنبه پاک کنی) ۱۳۱۳هـ . ش خیابان امام ۱۸ اداره پست و تلگراف و تلفن قدیم و ساختمانهای مشابه درهمین خیابان ۱۳۱۳هـ . ش خیابان پاسداران مقابل دانشگاه ۱۹ بناهای واقع در خیابان فلسطین (دادگستری و...) ۱۳۲۰هـ . ش خیابان فلسطین ۲۰ مجموعه تپه‌های باستانی میربازار اراضی میربازار

    21 مجموعه بازار قدیمی شهر بابلسر که در سه مرحله توسعه داده شده است و تا کنون به عنوان محل مهم تامین نیازهای شهروندان به فعالیت خود ادامه داده است

 

 

 

 

موقعیت اقلیمی و جغرافیایی آمل


    آمل



    آمل یکی از شهرهای استان مازندران در ایران است. شهر آمل با ۱۹۷٬۴۷۰ نفر جمعیت (بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵) در جلگه مازندران و در دوسوی رود هراز با ارتفاع ۷۶ متر از سطح دریا در ۵۲ درجه و ۲۱ دقیقه طول شرقی و ۲۶ درجه و ۲۵ دقیقه عرض شمالی و در فاصله ۷۰ کیلومتری غرب ساری، مرکز استان، ۱۸ کیلومتری جنوب دریای مازندران و ۶ کیلومتری شمال دامنه کوه البرز و ۱۸۰ کیلومتری شمال شرقی تهران قرار دارد.

    شهرستان آمل از شمال به شهرستان محمودآباد، از شمال شرقی به شهرستان بابلسر، از شرق به شهرستان بابل، از جنوب به استان تهران و از مغرب به شهرستان نور محدود است.


    وجه تسمیه

    نام یکی از اقوام ساکن کرانه جنوبی دریای مازندران آمارد بوده است. نام شهر آمل در مازندران را دگرگون‌شده نام آمارد دانسته‌اند. واژه آمل که گونه دیگر آن آموی است، احتمالا از قبیله باستانی (آ)مردها یا (آ)ماردها گرفته شده است. مورخان باستانی غربی نام این قبیله را مردی (mardio) یا آمردی (Amardio) آورده‌اند. آماردها قومی نیرومند و جنگجو بوده‌اند و ناحیه فعلی آمل را به عنوان مرکز خود انتخاب نموده و نام خود را بر نهادند و بعدها واژه «آماردها» به سبب کثرت تلفظ به آملد، آمرد و «آمل» بدل شد.


    تاریخچه

    در حدود قرن نهم پیش از میلاد در دو طرف سفیدرود در حدود رستم آباد امارت نشین های متعددی به وجود آمده بود که مردم آن در ساختن کوزه‌های سفالین گلی و پیکرک‌های گاو و جام‌های زرین و زینت آلات و غیره سلیقة بخصوصی نشان داده‌اند و آثارشان نشان می‌دهد که تمدن و هنر آنها بسیار پیشرفته بوده است. این امارت نشین ها در حدود قرن هفتم تا پنجم پیش از میلاد به وسیلهٔ اقوام مقتدر تازه وارد منهدم گردیدند. ناحیهٔ ساحلی جنوب دریای مازندران در همین زمان و حتی مدت‌ها پیش از آن معبر آسانی برای عبور اقوام شمالی به سوی دره‌های حاصلخیز و مراتع کوهستانهای مغرب ایران بود. از آن راه اقوام مزبور می‌توانستند به آسانی به شهرهای پرثروت بین‌النهرین دست یابند. به علاوه سواحل باختری دریای مزبور به راه طبیعی قفقاز برمی خورد و این ناحیه در میان دریای مازندران مانند «هیت‌ها» و «میتانی‌ها» و «کاسی‌ها» و شاید مادها و... بعد از آنها «سکایی‌ها» و «کیمری ها» از آن برای ورود به شبه جزیرة آناتولی و فلات ایران و جلگة بین النهرین استفاده می کردند.

    اگر نزدیکی زبان و عادات و رسوم مردم سواحل جنوبی دریای مازندران یعنی «گیل‌ها» و «دیلم‌ها» و «تپوری‌ها» و «آماردها» را با تالش‌ها در نظر بگیریم این طور به نظر می‌رسد که تمام این اقوام از راه گردنه‌های قفقاز و سواحل تالش به طرف گیلان آمده باشند و چون سواحل دریایی برای زندگی مناسب نبود به ارتفاعات واقع در کنار جنگل‌ها رفته و به گله‌داری در مراتع سبز جلگه‌های مرتفع البرز مشغول شدند. امروز در تمام این نواحی گورهای متعددی از آنان وجود دارد. تعداد گورهایی که در جلگه‌های مرتفع واقع در کنار جنگل های گیلان و مازندران قرار دارد به قدری زیاد است که می‌توان احتمال داد که اجتماعاتی در آن نواحی مسکن داشته‌اند و آثار خانه‌هایشان از میان رفته باشد.

    در عصر صفوی آمل رونق فراوان گرفت و حکام صفویه به مازندران دلبستگی خاص داشتند. شاه عباس که به آمل علاقه زیاد داشت به دستور او جاده کنار رودخانه هراز آباد شد و در طول راه برای توقف چهارپایان و افراد کاروانسرا ایجاد کردند جاده شوسه‌ای که آمل را به ساری و گرگان وصل می‌کرد، درزمان او احداث شد.

     

    معماری و گردشگری

    ۱- بازار: راسته اصلی بازار قدیم آمل به همراه راسته‌های فرعی منشعب از آن (راسته عطاران، راسته پالان دوزان، راسته نمدمالان و نوراسته)نقش مهمی در تشکیل و تعریف محدوده بافت ایفا می‌کنند. راسته اصلی دقیقاً و بلافاصله بعد از پل دوازده چشمه (جنوب شرقی بافت) آغاز و به صورت قطری و طولی در بافت حرکت کرده و تا نزدیکیهای مرکز اصلی کاشی محله (مسجد جامع علی کوچک) ادامه می‌یابد. بازار به بافت ویژگی طولی و خطی بودن آن (گذر و محور اصلی بافت) تلفیق بعضی از مراکز محله با آن (مشائی محله و شاهاندشتی محله)، برخورداری از کاربری اجتماعی – اقتصادی و همجواری با دیگر عناصر شهری عمده بافت (مسجد جامع، مسجد آقا عباس، گرمابه و …) قسمت اعظمی از بافت مسکونی اطراف را تحت نفوذ مستقیم خود دارد. در واقع برش و عبور قطری بازار از بافت سبب می‌شود که تا عمق واحدی از دو طرف (بافت مسکونی پیرامون بازار) خود را تحت پوشش قرار دهد.

    ۲- مراکز و گذرهای اصلی محلات، به غیر از سه مرکز اصلی میدانچه مشائی محله (محله چهار سوق)، بازارچه شاهاندشت محله (تکیه هاشمی) و کاشی محله (مسجد جامع علی کوچک) بقیه مراکز اصلی با فاصله از راسته اصلی بازار و تقریباً در در مرکز ثقل هندسی محلات مستقر هستند. چون راسته اصلی بازار به صورت قطری بافت را قطع نموده‌است از این نظر این مراکز اصلی با گذرهای اصلی بین خود، عملاً یک حلقه ثانویه پنهانی (تار نامرئی) را به دور بازار به وجود می‌آورند. علاوه بر این هر یک از این مراکز اصلی، خود دارای یک شعاع نفوذی هستند. لذا مجموعه این شعاعهای نفوذ مراکز اصلی با حلقه درونی بر گرد بازار، محدوده و منطقه‌ای را تعریف خواهد کرد که می‌تواند به عنوان یک محدوده بافت کهن و تاریخی به آن استناد کرد. چون بافت کهن آمل از دخالتهای کالبدی و عبور خیابانهای چلیپائی رضاخانی مصون مانده‌است. لذا پیوستگی قضایی عناصر شهری و مراکز محلات از طریق گذرها و معابر اصلی بافت موجب تشکل و انسجام بافت می‌گردد.

     

    محلات تاریخی آمل

    ۱- قادی محله (تکیه شهدا) ۲- گرجی محله (امامزاده تقی) ۳- نیاکی محله (حسینیه ارشاد)۴- کاردگر محله (مسجد امیری‌ها) ۵- مشائی محله (چهار سوق) ۶- شاهاندشت محله (تکیه هاشمی) ۷- چاکسر محله (امامزاده قاسم) ۸- کاشی محله (مسجد جامع علی کوچک) ۹- پائین بازار محله (تکیه آملی‌ها) ۱۰- گلباغ محله (مسجد جامع)

    هر یک از محله‌های مسکونی فوق دارای محدوده و مرز معین وتعریف شده هستند. این محدوده‌ها توسط حصار یا موانع کالبدی مشخص نمی‌شد، بلکه گذرها و کوی‌ها یا محدوده پلاکها محدوده هر محله را تشکیل می‌دهد.


    جاذبه‌های گردشگری

    از آثار تاریخی شهرستان آمل با آن همه سابقه شهرنشینی یا به دلیل رطوبت بالای منطقه و یا به دلیل حوادث طبیعی مثل زلزله و حوادث غیر طبیعی مثل هجوم تیمور گورکانی، چیز چندان درخور توجهی باقی نمانده‌است. برخی از این آثار باقیمانده به همراه برخی جاذبه‌های جهانگردی از این قرارند:

    ·                     مشهد میربزرگ (مقبره میر قوام‌الدین مرعشی، سر سلسله مرعشیان مازندران که از بناهای دوره صفویه‌است.)

    ·                     مقبره میرحیدرالدین

    ·                     مقبره امامزاده ابراهیم «ع»

    ·                     مقبره امامزاده قاسم «ع»

    ·                     مقبره امامزاده عبدالله «ع»

    ·                     مقبره ناصرالحق حسن‌بن علی

    ·                     بقعه شمس آل رسول

    ·                     پل دوازده چشمه

    ·                     قلعه شاهان‌دشت (ملک بهمن)

    ·                     مقبره مولانا سید حسن ولی واقع در نیاک

    ·                     پارک جنگلی میرزا کوچک خان (واقع در ۲۰ کیلومتری جاده هراز)

    ·                     آبهای معدنی لاریجان، آمولو، اسک و استراباکو

    ·                    
    جاذبه‌های ورزشی

    ·                     قله دماوند

    ·                     قله امام‌زاده قاسم

    ·                     كوه قره‌داغ

    ·                     سیاه كوه

    ·                     آسمان كوه لار

    ·                     كوه دال كمر

    ·                     ارتفاعات ییلاقات لاریجان

    ·                     رود هراز

     

    ·                    
    جاذبه‌های علمی تحقیقی

    ·                     كارگاههای پرورش ماهی سردابی لاریجان

    ·                     طرح آبریز هراز

    ·                     موسسه تحقیقات برنج كشور

    ·                     مركز پرورش نهال زیتون

    ·                     مركز پرورش گیاهان دارویی سلیمانی و قلی‌زاده

    ·                     دهكده قدیمی با كارگاه قالی‌بافی بلیران

    ·                     باغ كیوی و گلخانه ایزدی

    ·                     پرورش ماهی و منابع طبیعی چلاو

    ·                     منطقه حفاظت شده چلاو

    ·                     منطقه حفاظت شده سیاه‌بیشه

    ·                    
    جاذبه‌های تفریحی

    ·                     پارك جنگلی میرزا كوچك‌خان جنگلی

    ·                     پارك جنگلی امامزاده عبد‌الله

    ·                     پارك دهكده طلایی

    ·                     شكارگاههای لاسم

    ·                     شكارگاه امیری

    ·                     شكارگاه لار

    ·                     منطقه تیر‌اندازی ممنوع رزن

    ·                    
    جاذبه‌های تاریخی

    ·                     نقش برجسته شكل‌شاه

    ·                     حمام شاه‌عباس آبگرم لاریجان

    ·                     بقعه میرحیدر آملی

    ·                     مسجد جامع

    ·                     آرامگاه ناصر‌الحق بقعه شمس‌الرسول

    ·                     آثاره راه‌باستانی هراز

    ·                     قلعه ملك‌بهمن شاهندشت

    ·                     برج قدیمی امیری

    ·                     بازار قدیم آمل

    ·                     مسجد امام حسن‌عسگری

    ·                     ساختمان دارایی

    ·                     قلعه كهرود

    ·                     بافت قدیم شهر شهر با خانه زیبا مانند خانه شفائی

    ·                     قلعه دختر پلور كاروانسرای سنگی و كوهستانی پلور

    ·                     كافر كلی (غارهای باستانی آب‌اسك و پلمون)

    ·                     امامزاده عبد‌امناف

    ·                     امامزداده محمد قریشی

    ·                     امامزداه عباس شهنه‌كلا

    ·                     پل 12 چشمه

    ·                     پل معلق

    ·                     پل پلور به لار

    ·                     بقعه شمس طبرسی

    ·                     بقعه میر‌بزرگ

    ·                    
    جاذبه‌های طبیعی

    ·                     قله دماوند

    ·                     غار گلزرد

    ·                     بلیران

    ·                     گرم رود

    ·                     رود كم‌كلا

    ·                     رود كرسنگ

    ·                     رود پنجاب

    ·                     رود لاسم

    ·                     آب معدنی استراباكو قلابن

    ·                     آب معدنی پرسم آمولو

    ·                     آب گرم لاریجان

    ·                     آب معدنی اسك

    ·                     آب آهن آب فرنگی لاریجان

    ·                     آب معدنی گرو كلرد

    ·                     آبشار یخی

    ·                     آبشار شاهان‌دشت

    ·                     آبشار آلامل

    ·                     آبشار پرو مد

    ·                     آبشار شیخ علی‌خان

    ·                     آبشار سنگ دركا

    ·                     آبشار قلعه‌دختر

    ·                     دریاچه سد‌لار

    ·                     منطقه زیست‌ محیطی لار

    ·                     دریاچه دریوك

    ·                     آبشار آب مراد لاسم

    دخمه‌های سنگی (کافر کلی) رینه، راه باستانی تنگه بند بریده و تصویر حجاری شده ناصرالدین شاه و یاران او بر سنگ به نام شکل شاه، کاروانسرای گمبوج، مسجد جامع مسجد امام حسن عسکری، مسجد آقا عباس، بقعه متبرکه سه سید، سقانفار زرین کلا و سقانفار هندو کلا، بقعه مشهد بزرگ، امامزاده ابراهیم، امامزاده قاسم، بقعه شمس آل‌رسول و گنبد شمس طبرسی نیز از دیگر جاذبه‌های گردشگری آمل به شمار می‌روند

 

 

دریای خَزَر از شمال به روسیه، از جنوب به ایران ، از غرب به جمهوری آذربایجان و ازشرق به جمهوری‌های ترکمنستان و قزاقستان محدود می‌شود. هم‌اینک دریای مازندران برای کانیهای پربار نفتش نگاه جهان را به خود کشانده‌است. از دیگر منابع این دریا خاویار را می‌توان نام برد. به دلیل این که بزرگترین دریاچه جهان است آن را دریاهم می نامند.


 

نام‌های گوناگون و گستره استعمال آن‌ها

به دلایل مختلف تا به اکنون نام‌های متفاوتی در زبان‌های مختلف به‌روی این دریا گذارده شده‌است.

·           دریای کاسپین: این نام در بسیاری از زبان‌های جهان برای اشاره به این دریاچه به‌کار می‌رود. کاسپین خود از نام قوم اصیل ایرانی کاسپی گرفته شده‌است که ابتدا در کرانه‌های غربی تا جنوب غربی آن ساکن بوده‌اند و به تدریج تا کرانه های جنوبی آمدند، از لحاظ قوم شناسی نیز به استناد پژوهش جدیدی که درباره ژنتیک مردمان جنوبی این دریا شده، گواهی دال بر این ادعاست که اثبات می کند این مردمان گیل زبان (که جوامع مردم‌شناسی در جهان ایشان را در انگلیسی به نام کاسپین می‌شناسند) همگی از طرف پدری از نوادگان مردمی هستند که از غرب دریا آمده اند.

وجود شهری به نام دروازه کاسپین (یا دربند) در باب ورودی مملکت باستانی تبرستان (که هم اکنون در استان تهران قرار دارد) گواهی دیگر بر این ادعاست. نام‌های کاشان و قزوین نیز موید این موضوع اند. کاسپین نام جهانی و حقیقی این دریا است.

·           دریای مازندران: در اسنادی که در مؤسسات تاریخ شناسی روسیه است آمده که نوجین زیس برای روس‌ها اولین بار آن را در قرن دوازدهم ثبت نموده و ذکر کرده که ایرانیان آن را قرن‌ها دریای تبرستان می‌خواندند، ولی چون واژه مازندران میان بومیان تبرستان جایگزین گشته، آن را دریای مازندران می‌خوانند (منبع: سفرنامه گریگوری ملگونوف/Melgunov روسی)، همچنین در میان دانشمندان اسلامی دریای مازندران بروی نقشه‌ها ثبت می‌گشته (منبع: دایرة المعارف فارسی استاد مصاحب)، گذشته از آن نام دریای تبرستان به دلیل مجاورت دولت تبرستان به آن بوده‌است، از طرفی هیرکانیا که در منابع یونانی و لاتین (Hyrcania Maro) آمده (منبع: هرودوت)، و نام‌های جرجان، ساری، خراسان، گیلان که زمانی بروی این دریا بوده‌است، همگی به مناطقی از تبرستان باستانی (که مازندران امروزی باقیمانده آن است) برمی گردد. (منبع: مازندران و استرآباد، نوشته علی یوسفی نیا)


 

حصار دربند در قفقاز برای جلوگیری از هجوم خزرها به ایران در دوره باستان

حصار دربند در قفقاز برای جلوگیری از هجوم خزرها به ایران در دوره باستان

·           دریای خزر: این نام جعلی و نام قومی غارتگر ، بربر  ستیزه جو و غیر ایرانی که در بین شمال غربی دریا و دریای سیاه سکونت داشتند و به دین یهودیت گرویده بودند. بنای استحکامات بزرگی چون شهر در بند یا (باب الابواب) در شمال قفقاز در عهد ساسانیان ، که برای جلوگیری از تجاوزگریها و ویرانگریهای خزران صورت گرفت، هنوز پا برجاست. رواج امروزی دریای خزر به طور کلی به زمان اشغالگری روس‌ها دردوره قاجاریه  و کوتاه سازی دست ایرانیان  از این دریا برمی گردد. (منبع: کتابخانه دیجیتالی دید)

·           دریای کشوین (قزوین): قزوین و کاسپیَن به ترتیب عربی‌شده و یونانی‌شده‌ی نام باستانی آن کشوین می‌باشد. این نام امروزه از سوی کشورهای عربی به شکل بحر القزوین استفاده می‌شود. در زبان اردو نیز به این نام خوانده می‌شود.

·                     دریای گرگان (هیرکانی): امروزه به کار نمی‌رود.

·                     دریای آبسکون: امروزه به کار نمی‌رود.

·                     دریای تپورستان(تبرستان): امروزه به کار نمی‌رود.

·                     دریای ساری: امروزه به کار نمی‌رود.

·                     دریای فراخ‌کرت: امروزه به کار نمی‌رود.

·                     دریای گیلان: امروزه به کار نمی‌رود.


 

ویژگی‌ها


 

عمق آن از شمال به جنوب افزایش می‌یابد. میانگین ژرفای این دریاچه در ناحیه شمالی کم‌تر از ۱۰ متر، در بخش میانی بین ۱۸۰ تا ۷۸۸ متر و در بخش جنوبی که آب‌های کناره ایران را تشکیل می‌دهد به ۹۶۰ تا ۱۰۰۰ متر می‌رسد. تا ژرفای ۱۰۲۵ متری نیز در ناحیه جنوبی این دریاچه گزارش شده‌است. جهت جریان آب این دریاچه از سمت شمال غربی به جنوب شرقی است. همین جهت جریان و ژرفای زیاد آب در کرانه‌های ایران که باعث کندی حرکت جریان می‌شود منجر به تجمع انواع آلودگی‌های این دریاچه در سواحل ایران به میزانی بیش از کرانه‌های دیگر کشورها می‌شود. این دریا، محیط زیست گرانبهاترین ماهی‌های دنیا است. در بخش جنوبی دریای مازندران و رودخانه‌هایی که به آن می‌ریزند یعنی سواحل مربوط به ایران، ۷۸ گونه و زیرگونه ماهی یافت می‌شود. دریای مازندران یکی از بی‌همتاترین بوم‌شناخت‌های آبی جهان بوده که محیطی مناسب برای زندگی و رشد مرغوب‌ترین ماهی‌های خاویاری جهان است. ۹۰ درصد صید ماهیان خاویاری مختص به این دریا است.


 

نگارخانه


 

uu

دریای خزرنمك آبرود

دریای خزر

دریای خزر

غروب دریای خزر, انزلی